BvV #2.37

#2.37

FOTO
Een wandschildering in de kustplaats Wijk aan Zee van een Heremiet en een uithangbord met Tarantella.

MUZIEK
In 2016 componeerde ik een Tarantella, geïnspireerd op de bekende Italiaanse dansmelodie: Tarantella Napoletana. Deze dans is ook populair in volksdanskringen. Het is een parendans, waarbij men in een cirkel loopt en om elkaar heen draait.

Behalve Napels hebben Calabrië en Sicilië hun eigen versies.
Over de originele traditionele dans met geïmproviseerde dansfiguren is weinig bekend, maar choreografen hebben een vast patroon ontworpen. Danshoudingen komen al voor op Griekse vazen en wandschilderingen in Pompeï. De oudste vorm van de dans wordt pizzica genoemd en komt van het schiereiland Salento.

Waarschijnlijk heeft de naam verband met Taranto, een stad in Le Puglie, waar de dans al eeuwen populair is. Oudere benamingen van de dans zijn: Lucia, Sfessania en Villanella. De dans is verwant aan de Saltarello. Tijdens het Congres en Folk Festival in Venetië in 1949 stelde men vast dat de naam geen verband had met de Tarantula-spin. Het verhaal gaat dat na de dodelijke beet van de spin men alleen kon genezen door wild te dansen. Dit is onjuist: de beet is slechts pijnlijk.

Enkele moderne componisten schreven nieuwe Tarantella melodieën (vaak voor balletten) o.a. Chopin, Saint Saëns, Liszt, Weber, Thalberg en Auber.

Een Tarantella heeft delen in majeur en mineur in 6/8 of 3/8ste maatsoort en versnelt in de loop van de uitvoering.

bronnen: wikipedia; International Folk Dancing U.S.A. by Betty Casey, Doubleday, 1981. p. 187 – 191. [met dansbeschrijvingen]; Algemene Muziek Encyclopedie.

PHOTO
A wall painting, in the coastal town of Wijk aan Zee, of a Hermit and a sign with Tarantella.

MUSIC
In 2016 I composed a Tarantella, inspired by the famous Italian dance melody: Tarantella Napoletana. This dance is also popular in folk dance circles. It is a dance for couples, in which people walk in a circle and turn around each other.

Besides Naples, Calabria and Sicily have their own versions. Little is known about the original traditional dance with improvised dance figures, but choreographers have devised a fixed pattern. Dance poses are already featured on Greek vases and murals in Pompeii. The oldest form of the dance is called ‘pizzica’ and comes from the Salento peninsula.

The name is probably related to Taranto, a town in the Puglia region of South East Italy, where the dance has been popular for centuries. Older names of the dance are: Lucia, Sfessania and Villanella. The dance is related to the Saltarello. During the Congress and Folk Festival in Venice in 1949, it was determined that the name had no connection with the Tarantula spider. The story goes that after the deadly bite of the spider, one could only heal by dancing wildly. This is incorrect: the bite is only painful.

Some modern composer; including Chopin, Saint Saëns, Liszt, Weber, Thalberg and Auber, wrote new Tarantella melodies (often for ballets).

A Tarantella has major and minor parts in a 6/8 or a 3/8 time signature, and usually speeds up over the course of the performance.

sources: wikipedia; International Folk Dancing USA by Betty Casey, Doubleday, 1981. p. 187 – 191. [with dance descriptions]; General Music Encyclopedia.