BvV #2.12

#2.12

FOTO
Toen ik met de combinatie van foto’s en muziek begon had ik geen vast plan. Mede door de vele stimulerende reacties ging en ga ik vrolijk door. Met deze 50ste editie laat ik mijn schaduw zien in combinatie met mijn favoriete thema Ruit Reflekties: lichtvlekken tegen muren en op straat. Het thema kwam eerder aan bod bij BvV #004: grassprietje in lichtvlek; BvV #020: ruitreflekties in de Peperstraat; #030: 4 ruiten met 3 reflekties.

MUZIEK
Hiervoor heb ik de stoute schoenen aangetrokken en een eigen compositie geschreven: Rusteloos. Toen ik 18 was, werd voor mij de kaart gelegd en kwam dat rusteloze naar voren. En inderdaad ben ik het liefst bezig, en bedenk telkens iets nieuws om bezig te blijven. De start van de compositie was het ritme in het woord rusteloos. Vanuit dat thema vloeide als vanzelf de rest van de melodie.
Uiteindelijk vind ik het een passend muziekje voor deze roerige tijd. De melodie wordt drie maal herhaald met verschillende instrumenten, eerst de stem, vervolgens de trompet en tot slot de vibrafoon, terwijl de banjo accenten geeft. Ik probeerde “rusten” te vermijden.

DANK aan Danielle Janssen voor het kritische , maar altijd opbouwende commentaar en dank aan Rob Keene voor de vertalingen in het Engels.

PHOTO
When I started out with making the combination of music with photos I had no fixed ideas in my head as to the direction the project would take. One thing is for sure, I will continue, in a large part due to all the stimulating reactions you have sent in. In this 50th edition I show you my shadow in combination with my favourite theme that of window reflections: flecks of light against walls or the pavement. This theme was before inBvV $004, # 020 and # 030.

MUSIC
For the music this time I have sought courage to present to you my very own composition: Restless. When I was 18 years old I visited an old lady who read my fortune in the cards. One of the things she said about me was that restlessness was in my character. And in fact I am happiest when I am busy thinking of new avenues to follow. The beginning of the piece was created from the rhythm to be found in the word restless itself. From that point onwards the rest of the melody flowed out almost on its own. Actually I consider it an appropriate piece of music for the rough times we are living in today. The tune is repeated three times each time with different instruments. Firstly the voice, then the trumpet and finally the vibraphone with the accompanying accents given by the banjo. I try to avoid ‘rests’.

A big thanks to Danielle Janssen for her critical, but always constructive comments, and to Rob Keene for the English translations.